Samstag, 23. Januar 2016

"Doppelgänger" and the "Rouritanian Romance" - Genre.


 Σε παρελθον αρθρο ειχε αναφερθει ο γραφων (Ταλας) στο αγαπητο μυθιστορημα "The Prisoner of Zenda". Επανερχεται με το παρον κειμενο, καθως οφειλει να εξηγησει καποια πραγματα γυρω απο το συγκεκριμενο μυθιστορημα, μιας που θεωρει οτι ναι μεν το κειμενο του Ιουλιου 2008 ειχε καλυψει επαρκως τα της πλοκης του μυθιστορηματος, αφηνε ωστοσο περιθωρια προς περαιτερω αναπτυξη.

 Τι εννοει ο γραφων με τα παραπανω; Απλα, οτι για να κατανοησουμε την φυση του εργου, θα πρεπει να λαβουμε υποψιν μας τα ακολουθα:





Ο συγγραφεας του εν λογω μυθιστορηματος, δικαστης Anthony Hope, μας προσφερε μια περιπετεια με στοιχεια πολιτικου θριλερ, η οποια στηριζεται σε δυο πυλωνες. Ο ενας εξ αυτων ειναι το στοιχειο του "Doppelgänger", του σωσια. Ο ιδιος ο Hope αναφερει οτι εμπνευστηκε την πλοκη του εργου του, οταν ενα βραδυ, περπατωντας στο κεντρο του Λονδινου, ειδε μπροστα του δυο διδυμους. Ο πυλωνας βεβαια του σωσια που παιρνει την θεση του αλλου, δεν ειναι καινουργιος. Απανταται σε καποιες απο τις ιστοριες της συλλογης "χιλιες και μια νυχτες", στο ισπανικο παραμυθι "Knights of the golden Fish", καθως και στο εργο "The Prince and the Pauper" (Πριγκηψ και Φτωχος) του Mark Twain (εικ. 4). Επισης δε και σε καποια εκ των εργων του Αλεξανδρου Δουμα (πατρος). Το γνωστοτερο εξ αυτων ειναι οι "Corsican Brothers" (Κορσικανοι αδελφοι) (εικ. 3).


 Ο δευτερος πυλωνας στηριζεται (εν μερει) στο στοιχειο του φαντασιακου. Ο συγγραφεας δηλαδη επινοει για την πλοκη του εργου του την τοποθετηση των ηρωων σε μια φανταστικη χωρα - μια χωρα ομως, οχι του απωτατου παρελθοντος ή του δυσπροσιτου μελλοντος, αλλα του παροντος (της βικτωριανης εποχης ή του 19ου αι. αν θελετε). Την χωρα αυτη την ονομαζει Ρουριτανια και την τοποθετει μεταξυ Γερμανιας, Τσεχιας και Αυστριας. Ειναι μικρη, μεγεθους Λουξεμβουργου ή Λιχτενσταιν. Η πρωτευουσα της ονομαζεται Στρελσαου. Και ετσι εγεννηθηκε το λογοτεχνικο υπο-ειδος που ονομαζεται "Rouritanian Romance"! Ο Hope βεβαια, δεν παρελειψε, μετα την επιτυχια της Ζεντας, να γραψει μια σειρα διηγηματων καθως και διαφορα αλλα μυθιστορηματα, τα οποια αποτελουσαν ενα ειδος "prequel", αφου αναφερονταν στο παρελθον της Ρουριτανιας. Το γνωστοτερο και σηματικοτερο εξ αυτων ειναι η "Princess Oscra" - για την οποια αναρωτιεται πραγματικα ο γραφων, αν θα μεταφερθει ποτε στην μεγαλη (ή την μικρη) οθονη, μιας και που το Phantasy genre εχει επανακαμψει...


 Η κινηματογραφικη επιτυχια του μυθιστορηματος του Hope, ειδικα των βερσιον του 1922 (βωβο, ασπρομαυρο), 1937 (ομιλουν, ασπρομαυρο) και 1952 (ομιλουν, εγχρωμο), ωθησε και αλλους παραγωγους του Χολλυγουντ να αναζητησουν το μοτιβο αυτο και σε αλλα εργα. Τοσο ο "Πριγκηψ και Φτωχος", οσο και οι "Κορσικανοι αδελφοι", εχουν απειρες βερσιον στην μεγαλη οθονη. Ειδικα στους τελευταιους ξεχωριζει η βερσιον του 1941 με τον Νταγκλας Φαιρμπανκς Τζ. (εικ. 3). Ο παραγωγος της ταινιας αυτης, ο Edward Small, ηταν αναμφιβολα μεγαλος θαυμαστης του Δουμα. Αυτο, διοτι εκτος της ανωτερου παραγωγης, ο Small χρηματοδοτησε την ταινια "ο ανθρωπος με το Σιδηρουν Προσωπειο", η οποια εχει επισης να κανει με το θεμα των διδυμων που αλλαζουν θεσεις. Για την ταινια αυτη, ο Small επελεξε τον σχετικα αγνωστο μεχρι τοτε Louis Hayward για τον ρολο των διδυμων Λουδοβικου και Φιλιππου.


Τον Hayward τον επελεξε ο ιδιος παραγωγος και για την ταινια του "The Son of Monte Christo" (εικ. 2) που γυριστηκε στα 1940. Στην ταινια αυτη παιζουν επισης η Τζοαν Μπεννεττ και ο Τζωρτζ Σαντερς. Οι δημιουργοι της κρατησαν το στοιχειο της φαντστικη χωρας, η οποια στην προκειμενη περιπτωση ονομαζεται Λιχτενμπουργκ - ενα κολλαζ απο τα ονοματα των κρατων Λουξεμπουργκ και Λιχτενσταιν! Ο πρωταγωνιστης δεν εχει εδω εναν σωσια, αλλα παριστανει τον Ζορρο! Ο διπλος ρολος που καλειται να παιξει εδω, ειναι του γραφειοκρατη τραπεζιτη κομη Μοντεκριστο του νεοτερου την ημερα - την νυχτα μεταμφιεζεται με μασκα και μανδυα και, πισω απο την ταυτοτητα του Πυρσου, και με το ξιφος στο χερι πολεμαει για την δικαιωσυνη στο βασιλειο του Λιχτενμπουργκ.


 Στα 1952, ο Small ειχε εμπνευστει απο ενα ακομη μυθιστορημα του Δουμα και το μετεφερε στην μεγαλη οθονη, την ιδια χρονια που βγηκε στις κιν/κες αιθουσες η βερσιον του "Αιχμαλωτου της Ζεντα" με τους Stewart Granger και Deborah Kerr. Παραδοξως, η υποθεση της ταινιας του Small προσομοιαζε εκεινης με την Ζεντα! Προφανως ο ευφυης παραγωγος σκεφτηκε να αλλαξει καποια πραγματα στο μυθιστορημα του Δουμα. Ετσι και εγινε, και κυκλοφορησε η ταινια "Le Brigand" (εικ. 1), η οποια, περαν του τιτλου, αμμλον λιγα κοινα ειχε με το αυθεντικο μυθιστορημα! Η υποθεση της εκτυλισσεται στην Ισπανια των αρχων του 19ου αι. Εκει υπαρχει το βασιλειο της Μαντορα και ο νεαρος βασιλιας δεν ενδιαφερεται για τιποτε αλλο, παρα για τις διασκεδασεις. Ο κακος της ιστοριας θελει να τον ξεπαστρεψει, αλλα οι φιλοβασιλικοι φερνουν κρυφα τον ξαδελφο του, υπασπιστη καποιου Εμιρη της Μαυριτανιας, στην Μαντορα. Πρωταγωνιστει ο νεος protegé του Small, Antony Dexter, ενω στον ρολο του κακου, ο Anthony Quinn κανει μια αξιοπρεπη εμφανιση σε εναν, συνηθισμενον για εκεινον τοτε, ρολο...



 Οι παραπανω κιν/κες βερσιον ηταν και οι πιο σοβαρες παραγωγες, αφου προερχονται απο μια εποχη, στην οποια η μειξη Doppelgänger-Rouritanian genre-ξιφομαχιες-ρομαντικοι ερωτες κτλ. ειχαν περαση. Με τα χρονια και την οικονομικη κατασταση των κιν/κων στουντιο, αλλα και τις κοινωνικες εξελιξεις, τα γουστα των θεατων αλλαξαν. Φανερο αυτο απο τις παρωδιες επι του ειδους, με πιο βασικη εκεινην με τον Πητερ Σελλερς ως Ροδολφο Ρασσεντυλ/ Βασιλια Ροδολφο Ε΄. Η γελοιοποιηση του ειδους διαφαινεται πιο καθαρα στο μυθιστορημα του George MacDonald Fraser, "The Royal Flash", το οποιο μεταφερθηκε στην μεγαλη οθονη στα 1970 με τον Malcolm MacDowell στον πρωταγωνιστικο ρολο (εικ. 5). Βεβαια ο Fraser με την σειρα των μυθιστορηματων του γυρω απο τον "Flash" διακωμωδει και ολη την κοινωνια και κουλτουρα της βικτωριανης Αγγλιας. Η κιν/κη βερσιον ομως δεν παυει να αποτελει μια παρωδια ενος ξεπεσμενου ειδους, αφου στα ΄60ς και ΄70ς κανεις δεν ενδιαφεροταν να δει διδυμους και ξιφομαχιες σε καστρα - ειδικα εαν απουσιαζαν οι "πικαντικες" σκηνες...

 Στον "Royal Flash", ο Fraser εμπνευστηκε απο την πραγματικη ιστορια περι του ζητηματος της Δανιας γυρω απο το Δουκατο του Στρακεντζ (Strackenz) - ενα θεμα που απασχολησε την πολιτικη της Γερμανιας και της Δανιας των τελων του 19ου αι. Ο συγγραφεας βεβαια, απο ενα σημειο και περα κανει πλακα ισχυριζομενος οτι ο πρωταγωνιστης του ηταν πραγματικο προσωπο και οτι η υποθεση του "αιχμαλωτου της Ζεντας" αφορα γεγονοτα που συνεβησαν στην Δανια. Γεγονοτα που αφηγηθηκε πιωμενος στον Hope! Η πραγματικη ζωη ομως ειναι γεματι εκπληξεις, και η ιστορια, οπως και το προσωπο του Otto Witte (εικ. 6) ειναι αληθινες! 

 O Witte (1872-1953) ηταν ενας ακροβατης γερμανικης καταγωγης. Ο ιδιος ισχυριστηκε καποτε, οτι εστεφθει στις 13 Αυγουστου 1913 βασιλιας της Αλβανιας, αντι του νομιμου διαδοχου! Στο ποστο του εμεινε περι τις 5 μερες. Ηταν δηλαδη ο σωσιας του βασιλια. Η ιστορια του δεν εχει γινει πιστευτη, αλλα θα αξιζε να γυριστει σε ταινια. Προς το παρον υπαρχει μονο ενα μυθιστορημα σχετικο με την ζωη και την δραση του κυριου αυτου, γραμμενο απο τον Harry Turtledove. Τιτλοφορειται "Every Inch a King" και εκδοθηκε το 2005...

Sonntag, 20. Dezember 2015

ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΕΡΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΩΝ ΕΟΡΤΩΝ ΚΑΙ ΕΘΙΜΩΝ.


Ερχονται Χριστουγεννα... Τα πρωτα με την αριστερη κυβερνηση ΣΥΡΙΖΑ... Τα πρωτα μετα την καταστροφικη διαχειριση του ελληνικου οικονομικου ζητηματος... Τα πρωτα μετα την επιβολη capital controls και ενος καλοκαιριου κυριολεκτικα στην κοψη του ξυραφιου... Το αντιπαλο δεος, η ΝΔ, διεξαγει σημερα εκλογες αναδειξης νεου προεδρου, σε μια προσπαθεια να ορθωσει αναστημα απεναντι στην ΣΥΡΙΖΑ-ικη λαιλαπα. Θα τα καταφερει ή θα ακολουθησει την φθινουσα πορεια του  ΠΑΣΟΚ; Ειχε προηγηθει, προ ολιγων εβδομαδων, ενας τραγελαφος με το συστημα αξιολογησης ψηφων της ΝΔ. Ενα ακομη σημαντικο ζητημα ειναι, εαν η ΝΔ με τον ενο αρχηγο, οποιος και εαν ειναι αυτος, θα καταφερει να συσπειρωσει την δεξια παραταξη και να αποτελεσει αναχωμα προς την Χρυση Αυγη. Ειδωμεν...

 Οι αναμενομενες γιορτινες μερες μας βαζουν σε σκεψεις σχετικα με τα εθιμα και τα ηθη που υπαρχουν. Σε γενικες γραμμες και απο τις σκορπιες πληροφοριες που εχουμε, μας δινεται η εντυπωση οτι οι χριστιανικες γιορτες των Χριστουγεννων, της Πρωτοχρονιας, του Πασχα, ακομα και της Αποκριας, συμπιπτουν συνηθως με τις ισημεριες, τα ηλιοστασια, τις εκλειψεις ηλιου και σεληνης, καθως και με τις πανσεληνους. Τα ανωτερω φαινομενα εχουν παρατηρηθει ηδη απο τους αρχαιους πολιτισμους και συνυπαρχουν ή μαλλον οριζουν εν μερει τις κλιματολογικες αλλαγες και συνθηκες κατα τις οποιες γινονταν και γινονται η σπορα, η καλλιεργεια και η συγκομιδη των φυτων. Σιγουρα δεν ειναι τυχαιο οτι οι κυκλοι των εποχων και οι αντιστοιχες εορτες των αρχαιων πολιτισμων αποτελεσαν την βαση πολλων μεταγενεστερων χριστιανικων εορτων και εθιμων. Αυτο φαινεται πιο καθαρα απο τις λαογραφικες και ιστορικες μελετες των εθιμων της Αποκριας, που ελκουν την καταγωγη τους απο αρχαιες διονυσιακες τελετες και δρωμενα. Και ισως να μην ειναι διολου τυχαιο, οτι εκεινες τις εποχες περιπου, μεταξυ τους απομακρυσμενες περιοχες, οπως τα χωρια των Αλπεων και τα χωρια της Θρακης και της Μακεδονιας εχουν παρομοια εθιμα, οπως π.χ. τις μεταμφιεσεις των χωρικων σε τραγομορφα τερατα με μασκες, προβιες και κουδουνες - παρομοια εθιμα υπαρχουν στις προαναφερομενες περιοχες και κατα τις ημερες της Πρωτοχρονιας! Μηπως προκειται για μειξη στοιχειων απο αρχαιες-παγανιστικες και μεσαιωνικες-χριστιανικες παραδοσεις που επεβιωσαν δια του ρωμαικου πολιτισμου, ο οποιος κυριαρχουσε και στις δυο αυτες περιοχες (Αλπεις - Β. Ελλαδα); Διοτι ειναι αξιοπεριεργο το γεγονος να γιορταζονται παρομοια εθιμα σε απομακρυσμενες και απομονωμενες μεταξυ τους περιοχες. 

 Οι ελληνικες λαικες παραδοσεις περι Καλλικαντζαρων καθως και οι βορειοευρωπαικες σχετικα με τον Krampus, ενα πλασμα που εμφανισιακα ομοιαζει με τον αρχαιο αρκαδικο θεο Παν ή με Σατυρο (και που προσφατα εγινε μερος της μεινστριμ αμερικανοποπ κουλτουρας με ταινιες κτλ. - αντιθετα δυστυχως με τους Καλλικαντζαρους!) και φερεται να συνοδευει τον Santa Claus, πιθανον να ελκουν την προελευση τους απο αυτο το αρχαιο παγανιστικο λαικοθρησκευτικο ελληνορωμαικο υποστρωμα. Με παρομοιο τροπο πρεπει να εγινε η προσμειξη παραδοσεων και εθιμων στο Μεξικο μεταξυ του προυπαρχοντος ντοπιου παγανιστικου στοιχειου των προκολομβιανων πολιτισμων και του μεταγενεστερου καθολικου χριστιανισμου (βλ. το εθιμο της "Μερας των Νεκρων"). 

 Και μιας και πιασαμε τον Santa Claus: Η συγχρονη εκδοχη του που ολοι μας γνωριζουμε, μιας και εχει παγκοσμιοποιηθει, προερχεται απο διαφημιση ανθρακουχου αναψυκτικου των αρχων του 20ου αι. (βλ. εικ. εντ.). Πρωτα εκει εμφανιζεται η μορφη του ως στρουμπουλου ασπρογενη με κοκκινα ρουχα που ερχεται απο τον Βορειο Πολο μεσα σε ελκυθρο που το σερνουν ταρανδοι. Η φιγουρα ομως του περιπλανωμενου ταξιδιωτη που μοιραζει δωρα ειναι πιο παλια. Στις βορειοευρωπαικες παραδοσεις η μορφη του αντιστοιχει στον Wodan/ Odin και στην παγανιστικη γιορτη του Yule. Στις Κατω Χωρες (Ολλανδια) ο Santa Claus  ονομαζεται Sint Claas και εχει ως βοηθο του τον Μαυριτανο Schwarze Peter, οχι τον Krampus που τιμωρει τα ατακτα παιδια. Γενικα παντως στην Β. Ευρωπη ο Santa Claus ειναι ο Αγιος Νικολαος απο την Μυρα (15.03.270 - 06.12.343). Περιεργως, στους Ορθοδοξους Χριστιανους οι ρολοι ειναι ανεστραμμενοι: Ο Αγιος Νικολαος ειναι ο προστατης των ναυτικων και ο Αγιος Βασιλειος απο την Καισαρεια (329/ 330 - 01.01.379) ο προστατης των παιδιων και αυτος που φερνει δωρα. Θα ειχε πολυ ενδιαφερον, εαν υπαρχουν στοιχεια που να εξηγουν αυτην την διαφοροποιηση μεταξυ ορθοδοξου και καθολικου χριστιανισμου.

 Μεχρι τοτε, Καλες Γιορτες και εις το επανιδειν!
 

Dienstag, 15. Dezember 2015

ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΣΕΒΕΣΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ...

Ισως ο γραφων να ειναι εκτος τοπου και χρονου ... Αλλα καποια στιγμη, αυτα που γραφονται εδω θα γραφτουν και θα ειπωθουν. Ας γινει τωρα αυτο.

 Το θεμα εχει να κανει και παλι με τις γυναικες. Οι αποριες που υπαρχουν και εχουν αναφερθει σε παρελθοντα κειμενα (εδω, εδω, εδω, εδω) παραμενουν. Εκεινο που μενει να προστεθει ειναι το εξης: Ειναι καποια πραγματα που εκτιμα ιδιαιτερα ο γραφων - και ειδικα στις γυναικες. Το ενα ειναι να υπαρχει εμπιστοσυνη στις μεταξυ τους σχεσεις. Το αλλο ειναι να υπαρχει αλληλοσεβασμος.

 Και ενα τριτο κριτηριο ειναι που παιζει ρολο και κανει την διαφορα: Να υπαρχει ΑΥΤΟΣΕΒΑΣΜΟΣ. Ειναι πολυ σημαντικο για τον γρφοντα να εχει απεναντι του μια γυναικα που σεβεται τον εαυτο της. Τοτε εχει τις προυποθεσεις να βρεθει και διπλα του. Πως θα αποκτησει μια κοπελα τον αυτοσεβασμο της για να κερδισει τον σεβασμο των αλλων; Με το να ειναι ο εαυτος της. Να ειναι ειλικρινης. Να μην πεφτει χαμηλα και δινει δικαιωματα, οπως στα παραδειγματα εδω και εδω. Να προσεχει να μην κανει λάθος επιλογές στην ζωη της που θα αποβουν τραγικες και σε περιπτωση που κανει σφαλματα, να προχωρησει σε αυτοκριτικη και να μην κατηγορει ολους τους αλλους. Και για να γινει ο γραφων πιο σαφης:

 Αγαπητη μου Φανή/ Νίκη/ Μαρίνα/ Κλεοπάτρα/ Έλλη/ Κατερίνα/ Κωνσταντίνα/ Χριστίνα/ Χρύσα/ Αθηνά/ Αλεξάνδρα/ Μπεάτα/ Ιζαμπέλ/ Υβέτ/ Κάρμεν/ Σόνια/ Νικολέτα/ Εβελίνα/ Μισέλ/ Έλενα/ Ναντίν/ Ιουλία/ Μανουέλα/ Δήμητρα/ Ευτυχία/ Σίλβια/ Σάρα -και -λοιπες,

 (1) Μην κανεις οτι ξερεις, ενω ειναι φανερο οτι δεν ξερεις. Δεν ειναι κακο να μην ξερεις τι θελεις - κακο ειναι να μην το παραδεχεσαι, να μην κανεις αυτοκριτικη και να εχεις την απαιτηση να εχει ο παρτεναιρ σου αυτοπεποιθηση. Ποσες φορες δεν εχουμε διαβασει σε συνεντευξεις, οτι κοπελες θελουν τον ανδρα με "αυτοπεποιθηση/ να ξερει τι θελει"; Αναρωτιομαστε δε, εαν οι ερωτηθεισες εχουν καταλαβει τι λενε και τι ζητανε. Τι ειναι δηλαδη ο ανδρας και πρεπει να ξερει τι θελει απο την ζωη του, μηχανημα; Εχει κανει κανενα συμβολαιο με τον Θεο; Ξερει το μελλον του; Εστω οτι υπαρχει ο Χ που ξερει τι θελει να κανει στην ζωη του. Αν του συμβει π.χ. κανα ατυχημα και μεινει αναπηρος τι γινεται; Πανε ολα τα σχεδια στραφι.

 (2) Μην εχεις την απαιτηση να σε σεβονται, οταν εσυ η ιδια δειχνεις προς ολες τις κατευθυνσεις οτι δεν σεβεσαι (αρα δεν αγαπας) τον εαυτο σου. Πως; Να μερικα παραδειγματα:

 (α) Οταν εσυ το παιζεις οπαδος της αθλησης, της υγειηνης διατροφης και παρα ταυτα βγαινεις με τον Πατσουλή-Ατελή που καθεται 10 ωρες και μπροστα στην τηλεοραση, τρωει σαλαμια και λουκανικα, πινει μπυρες και καφεδες επτα ημερες την εβδομαδα, καπνιζει και βρωμοκοπαει τσιγαριλα-μπυριλα: Ισως να μην το καταλαβαινεις, αλλα βαζεις σε περιπετειες την υγεια σου. Αληθεια, πως αντεχεις να εχεις διπλα σου τετοιους ανθρωπους;

 (β) Οταν εσυ το παιζεις οπαδος της κουλτουρας, πηγαινεις σε θεατρα, κινηματογραφους, γκαλερι, μουσεια και βιβλοπωλεια σερνοντας το "αμορε" σου που ειναι φως φαναρι ακομα και σε τυφλο πως σκυλοβαριεται, αφου ειναι νευρικος και ξυνει τα αχαμνα του ολην την ωρα. Ποσες φορες δεν εχει γινει ο γραφων μαρτυρας αναλογων θεαματων; Νεαρα κορασις εκπαγλου καλλους εις εκθεσην βιβλιου να σκυβει με παθος επανω απο τους παγκους, ξεκοκκαλιζοντας κυριολεκτικα τομους ολοκληρους, την στιγμη που ο "εκλεκτος της καρδιας της" (κατηγοριας "καγκουρα-κλαρινογαμπρου") απο διπλα κραταει στο ενα χερι το φραπογαλο (ή το τσιγαρετο) και στο αλλο "χουφτωνει" την καλλονη (για να καταλαβουν ολοι οι παρευρισκομενοι οτι ειναι "ιδιοκτησια του") μουρμουριζοντας κατι για "καφετερια" και οτι "θελει να δει το ματς και πρεπει να βιαστουν"; Και ποσες φορες δεν αναρωτηθηκε ο γραφων, τι βρηκε η καλλονη σε εναν υπανθρωπο και τα εφτιαξε μαζι του; Οταν δεν εχεις κοινα ενδιαφεροντα με καποιον, ποιος ο λογος να χανεις τον χρονο σου (διοτι για χασιμο χρονου προκειται) μαζι του;

 (γ) Οταν εσυ παριστανεις κατι που δεν εισαι και δεν εισαι ειλικρινης, ουτε απεναντι στους αλλους, ουτε απεναντι στον εαυτο σου. Ειναι καποιοι ανδρες που φαινονται με την πρωτη τι κουμασια ειναι: Οχι μονο σαν κι αυτους των κατηγοριων (α) και (β), αλλα ακομα χειροτεροι: Αγενεις και επιθετικοι. Τι θελει μια κοπελα απο τετοιους τυπους που φαινονται τι ειναι; Προστασια; Απο ποιον; Οταν ο ιδιος σας ο συντροφος ειναι επιθετικος απεναντι σας, γιατι καθεστε μαζι του; Ειναι τα λεφτα του; Η δουλεια του; Το αυτοκινητο του; Το σπιτι του; Προκειμενου δηλαδη να εχετε τις ανεσεις σας καταδεχεστε να βγειτε και να τα φτιαξετε με εναν που σας κακομεταχειριζεται; Γιατι δινετε δικαιωματα; Οι σχεσεις συμφεροντος ποτε δεν βγηκαν σε καλο - ειναι αυτο που λενε οι λεξεις.

 (δ) Οταν, πιεσμενη απο τον περιγυρο σου (οικογενεια, φιλεναδες), νομιζεις οτι θα βελτιωσεις την ζωη σου με το να τα φτιαξεις με τον πρωτο τυχοντα. Μην πιεζεις τον εαυτο σου. Δεν αξιζει να δωσεις την ζωη σου για τον καθε "χλιμιτζουρα" που θα βρεθει μπροστα σου προκειμενου να μην πουν τριτοι οτι "εμεινες στο ραφι". Δεν εχεις να αποδειξεις κατι σε κανεναν. Μην πεφτεις σε επιπολαιοτητες.
 
 Αγαπητες μου, παραδεχτειτε τα λαθη σας, καντε την αυτοκριτικη σας και φτιαξτε την ζωη σας με το να μην δινετε δικαιωματα και φυγετε μακρυα απο τετοιους θρασυδειλους τυπους που εκμεταλλευονται και κακομεταχειριζονται γυναικες. Και σταματηστε να ειρωνευεστε τους Ταλες του κοσμου αυτου ενωπιον των σπουδαιων σας γκομενων, γιατι με τις επιλογες που εχετε κανει βρισκεστε σε χειροτερη θεση! Αν θελετε, φτιαξτε τα με Ταλες - αλλα δεν θελετε, γιατι ειστε ολα οσα περιγραφονται στα ανωτερω σημεια (1) και (2). Μονο εαν αφησετε τους εγωισμους και τον σνομπισμο σας στην ακρη, μονο εαν ειστε ειλικρινεις με τους αλλους και τον εαυτο σας, μονο εαν κανετε την αυτοκριτικη σας και μονο εαν σεβαστειτε τον εαυτο σας - και δειξετε εμπρακτως οτι διεπεστε απο αυτοσεβασμο, αρα οτι αγαπατε τον εαυτο σας για να αποπειραθειτε να τον βλαψετε - θα καταλαβουν οι γυρω σας τι ανθρωπος ειστε. Και θα σας σεβαστουν και θα σας αγαπησουν.

 (Σ. σ. : Τα παραπανω γραφονται και μετα τον αποηχο του "σκανδαλου" δηθεν "αρθρου" προ εβδομαδων, οτι Ελληνιδες φοιτητριες στην χωρα της κρισης εχουν πεσει τοσο χαμηλα, ωστε να "εκπορνευονται για μια τυροπιτα" ...)