Dienstag, 24. Februar 2015

ΑΤΑΚΤΩΣ ΕΡΙΜΜΕΝΑ 12.

Δεν υπαρχουν πολλα να ειπωθουν και να σχολιαστουν. Τα γεγονοτα της περασμενης εβδομαδας περιληπτικα εχουν ως εξης: 

 (1) Η νεα κυβερνηση - και η ηγεσια του Υπουργειου Οικονομικων - τα βρηκε τελικα με τους ιθυνοντες της Ε.Ε. Η χρηματοδοτηση (δανειο) θα συνεχιστει για τους επομενους 4 μηνες. Τουτεστιν, Μνημονιο θα συνεχισει να υπαρχει τουλαχιστον μεχρι τον Ιουνιο, αλλα δεν θα ονομαζεται ετσι. Η κυβερνηση επισης εστειλε τις προτασεις της για μεταρρυθμισεις, οι οποιες θα συζητηθουν στο επομενο Γιουρογκρουπ.  

 (2) Επιλεχτηκε τελικα ο νεος Προεδρος της Δημοκρατιας (ΠτΔ), ο οποιος ορκιστηκε και θα αναλαβει τα καθηκοντα του αμα την αποχωρηση του Καρολου Παπουλια, τον επομενο μηνα δηλαδη. Ο νεος ΠτΔ ειναι ο εικονιζομενος, καθηγητης Προκοπης Παυλοπουλος - γνωστος και ως "Πακης", "Βουδας" κτλ. - υπουργος επι της κυβερνησης Κωστακη Καραμανλη (του αεικινητου, μεταξυ 2004 και 2009). Ο κος Παυλοπουλος ειναι γνωστος για τον νομο Παυλοπουλου, για τις προσληψεις περιπου 8.000 συμπολιτων μας με συμβασεις, παρακαμπτοντας ΑΣΕΠ και κανοντας χρηση στημενων συνεντευξεων. Πιο γνωστος ομως ειναι απο την απαθη του σταση (εξ΄ου και το "Βουδας") οταν σε στουντιο τηλεοπτικης εκπομπης χρυσαυγιτης βουλευτης επετεθει σε γυναικα συναδελφο του.... Και απο το natural duckface που διαθετει (βλ. φωτο εντ.) ... 

 Καλη Σαρακοστη και μακαρι να πανε καλα τα πραγματα - ως το Πασχα εχουμε δρομο μπροστα μας ...

Samstag, 7. Februar 2015

ΟΥΑΟΥ!


 Ο τιτλος - επιφωνημα του σημερινου κειμενου ταιριαζει γαντι στο σημερινο κειμενο, το οποιο μπορει να ειδωθει ως ενος ειδους ανασκοπισης των γεγονοτων που ελαβαν χωρα τις τελευταιες δυο εβδομαδες.

 Πρωτα και κυρια, η νεα ελληνικη κυβερνηση, του (ακρο) αριστερου ΣΥΡΙΖΑ, δειχνει να τηρει τις μεχρι τωρα υποσχεσεις της: Δεν ηθελε το Μνημονιο και κανει οτι μπορει για να το αλλαξει. Οπως και να αλλαξει ολο το προγραμμα της προηγουμενης κυβερνησης. 

 Δευτερον, μετα τον νεοτερο Ελληνα πρωθυπουργο, η τωρινη κυβερνηση ανεδειξε εναν νεο, δυναμικο υπουργο, ο οποιος μεσα σε λιγες μονο ωρες ανηλθε και στο status ενος ... sex symbol! Ο λογος φυσικα γινεται για τον Γιαν(ν)η Βαρουφακη, προμαχο της αγγλοσαξωνικης οικονομικης σχολης, καθηγητη βρεταννικων και αμερικανικων παν/μιων, νυν Υπουργο Εθνικης Οικονομιας και ιδιαιτερα γνωστο στη νεολαια λογω της συχνης του εμφανισης στο διαδικτυο ως συντακτης αρθρων για διαφορες ιστοσελιδες (οπως π.χ. του protagon και της lifo). Ηδη απο την επαυριο της εκλογικης νικης, ο Βαρουφακης ξεκινησε τα ταξιδια στην Ευρωπη, με σκοπο να συνομιλησει με τους εταιρους για τα σχεδια του ΣΥΡΙΖΑ αναφορικα με το τελος των μνημονιων και την αναδιαρθρωση του χρεους και των ορων δανεισμου.


Οι περιοδειες του εκαναν αισθηση, οπως και η συμπεριφορα του: Κατα την συναντηση του με τον εντεταλμενο της Τροικας Νταισελμπλουμ (βλ. εικ. εντ.) θεωρηθηκε απο ορισμενους οτι ηταν αγενης και προσβλητικος - σε σημειο που να του πει ο δευτερος οτι "σκοτωσε καθε ελπιδα σωτηριας της χωρας" (κατα αλλα αυτια, ο Νταισελμπλουμ του ειπε απλα οτι σκοτωσε την τροικα ...). Στην συναντηση με τον Σοιμπλε, ουτε βλεμματα ουτε χειραψιες ανταλλαξαν, ενω και οι δυο τους συμφωνησαν σε ενα μονο πραγμα - οτι διαφωνουνε στα παντα ... Βρεταννοι δημοσιογραφοι ειρωνευτηκαν τον Ελληνα Υπουργο για το casual ντυσιμο του και μπλογγερς τον συγκρινουν φυσιογνωμικα με τον Λορδο Βολντεμορτ απο την σειρα ταινιων βασισμενων στα ομωνυμα βιβλια του Χαρρυ Ποττερ. Παρα ταυτα, ο νεος Υπουργος φερεται να εχει μεγαλο φαν κλαμπ, το οποιο μερα με την μερα αυγατιζεται, ενω οι φανατικες, θηλυκου γενους θαυμαστριες του αποκαλουνται (ειρωνικα και σε αυτην την περιπτωση) "Βαρουφιτσες".
 
 Οι ενεργειες του Βαρουφακη σημειωσαν ιδιαιτερο αντικτυπο στην Ελλαδα: Μια μεγαλη μεριδα του πληθυσμου φερεται να γουσταρει το χαλαρο στυλακι του Υπουργου με το χερι στην τσεπη, που χαμογελαει με υφακι, "την λεει" στους ξενους, κυκλοφορει με μοτοσυκλετα και αδιαφορει για πρωτοκολλα και dress codes. Αυτη η μεγαλη μεριδα του λαου αισθανεται υπερηφανη. Αυτη η μεγαλη μεριδα του λαου αισθανεται οτι η νεα κυβερνηση κανει οτι μπορει για να διασωσει την αξιοπρεπεια της Ελλαδας. Αυτη η μεγαλη μεριδα του λαου που αποτελειται απο ανεργους, απο μεροκαματιαριδες, απο συνταξιουχους, απο ανθρωπους που πρεπει να πληρωνουν αδιακοπα υψηλους φορους και να υπομενουν την λιτοτητα, ξερει οτι δεν εχει να χασει και πολλα. Αισθανεται οτι μπορει να μην καλυτερευσουν τα πραγματα. Αλλα αμα ειναι να πεσει, να πεσει αξιοπρεπως. Οχι να σερνεται παρακαλωντας Τροικες, ΔΝΤ, ΕΕ και ΝΑΤΟ για δανεικα, οπως εκαναν οι προηγουμενες κυβερνησεις απο το 2010 μεχρι τωρα. Για αυτο και το μεγαλο μερος του ελληνικου λαου καμαρωνει πλεον, οταν βλεπει τον Βαρουφακη να συνομιλει με υφακι και θρασος με τους εταιρους, αντιθετα με τις πρακτικες των προκατοχων του. 

 Στον αντιποδα φυσικα στεκεται ενα μικροτερο μερος της ελληνικης κοινωνιας, το οποιο ειναι απογοητευμενο και θυμωμενο με τις νεες αυτες πρακτικες της νεοσυστατης κυβερνησης. Οπως και το συνολο σχεδον της ΕΕ, με προεξαρχοντα την Γερμανια - η οποια βλεπει και παλι την Ελλαδα ως το κακο παιδι που συνεχως απαιτει. Εκτος του οτι η Γερμανια δεν ειναι ευχαριστημενη με την χωρα μας στο οικονομικο σκελος (μιας και πιστευει οτι η Ελλαδα πρεπει να συνεχισει να τηρει τις συμφωνιες των προηγουμενων κυβερνησεων), δειχνει την δυσαρεσκεια της και σε θεματα εξωτερικης πολιτικης που εχουν να κανουν με την σταση της ΕΕ απεναντι στην Ρωσια: Η Γερμανια πιστευει οτι και σε αυτο το θεμα η ΕΕ πρεπει να ακολουθησει κοινη πολιτικη. Το πως θα εξελιχθει ομως το ζητημα αυτο, δεν ειναι ακομα γνωστο. Οι 2 εβδομαδες που περασαν ησαν φλεγομενες. Η κατασταση θα παραμεινει εκρυθμη και στα δυο πεδια (οικονομικο - εξωτερικη πολιτικη) εντος των ερχομενων εβδομαδων. 

 Προς το παρον δειχνει η ελληνικη κυβερνηση να ειναι προσεκτικη - μολονοτι θρασεια. Προσπαθει να βρει τον σωστο ρυθμο. Αλλα δεν μπορει να παιζει για πολυ το παιχνιδι του εκβιασμου (του στυλ "εμεις θελουμε το χ και εαν δεν μας το δωσετε, φευγουμε απο ΕΕ" - κατι που δεν συμφερει κυριως την Γερμανια, αλλα και την ιδια την Ελλαδα). Ηδη τα γερμανικα ΜΜΕ ειναι αρνητικα κειμενα εναντι της ελληνικης πολιτικης. Αλλα και αυτη (η ελληνικη πολιτικη) δεν εχει αποκαλυψει ολα τα χαρτια της. Δεν ξερουμε το ακριβες προγραμμα του οικονομικου της επιτελειου. 
 
 Για αυτο και δεν μπορουμε να κανουμε ή να πουμε κατι αλλο προσωρινα, παρα να περιμενουμε. Οι διαπραγματευσεις συνεχιζονται. Αναμενουμε την εκβαση τους ...
 


Freitag, 30. Januar 2015

ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΕΠΗ ΤΟΥ Ridley Scott: Ή ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ.

Λιγο μετα τις γιορτες συνεβει να δει ο Ταλας με παρεα την τελευταια ταινια του καταξιωμενου σκηνοθετη Ridley Scott (βλ. εικ. 4 εντ.) ανεβασμενη στο διαδικτυο. Η ταινια ηταν τοσο ενδιαφερουσα ... που η παρεα δεν καθησε καν να δει το τελος της. Αρκετες εβδομαδες αργοτερα, ο Ταλας ειδε την δευτερη ιστορικη ταινια του σκηνοθετη (εικ. 2 εντ.) σε τηλεοπτικο καναλι. Η ολη εμπειρια του δινει τωρα την αφορμη να γραψει ενα ποστ ειδικα για τις τεσσερεις συγκεκριμενες ταινιες (εικ. 1-4 εντ.) που γυρισε ο Scott μεταξυ των ετων 2000 και 2014:

2000

2005


2010


2014





 Αν και καποια πραγματα εχουν ηδη αναφερθεί για το στυλ και τις εμμονες του σκηνοθετη, εδω θελει ο Ταλας να ειναι πιο σαφης. Μονο οι συγκεκριμενες τεσσερεις ταινιες (εικ. 1-4 εντ.) θα επεξεργασθουν και θα αναλυθουν εδω.

 Το ζητημα ειναι, οτι αμα εχει δει κανεις μια απο αυτες τις ταινιες, ειναι σαν να τις εχει δει ολες. Ή πιο σωστα, δεν χρειαζεται να δει και δευτερη ή τριτη. Δινεται η εντυπωση οτι η μια ταινια αντιγραφει την αλλη απο πλευρας δομης και χαρακτηρων. Ενταξει με τον Gladiator (εικ. 1 εντ.) - ηταν η πρωτη ταινια που αναβιωσε τα επη χλαμυδας στην εποχη μας. Τοτε δεν ξεραμε το στυλ του σκηνοθετη. Δεν ειχε πορχωρησει το ιντερνετ. Αλλα οι υπολοιπες; Ειδικα οσον αφορα τους χαρακτηρες των ταινιων του, ο σκηνοθετης μοιαζει να μην μπορει να αποβαλει τα στερεοτυπα και κλισε, τα οποια βαζει σε καθε ταινια του. Ετσι, οι αρρενες πρωταγωνιστες του (Maximus, Balian, Robin, Moses) ειναι ολοι τους σκληροτραχηλοι, αρρενωποι αντρες που δεν τους εχει χαριστει τιποτε. Οτι κερδιζουν, το κερδιζουν με την αξια τους - ή πιο σωστα, με το σπαθι τους. Ολοι οι αλλοι αναγνωριζουν την αξια τους και τους συμπαραστεκονται για αυτο. Οι ανταγωνιστες τους αντιθετως (Commodus, Lousignan, Prince John, Guy, Ramesses) παρουσιαζονται ως μπουληδες που εχουν κληρονομησει την περιουσια του μπαμπα τους. Ελαχιστα εως καθολου δεν αποκλινει το μοντελο αυτο. Σκεφτειτε το: Ειδικα στις ταινιες Gladiator (εικ. 1) και Exodus (εικ. 4) η δραση εκτυλισσεται μεταξυ των Μαξιμου/ Μωυση και Κομμοδου/ Ραμση - με το πρωτο ζευγαρι να εχει την ευνοια του αυτοκρατορα/ φαραω. Οι πρωταγωνιστες του Scott επισης, ενω τους προσφερεται η δυνατοτητα να αναλαβουν πιο κυριαρχο και ηγετικο ρολο στα πραγματα, εν τουτοις για ηθικους λογους την αρνουνται. Για παραδειγμα τοσο στον Gladiator (εικ. 1) οσο και στο Kingdom of Heaven (εικ. 2), ο πρωταγωνιστης (Μαξιμος/ Μπαλιαν) αρνειται τον εκαστοτε θρονο και το χερι της πριγκιπησσας, διοτι η προσφορα αυτη δεν γινεται με τιμιο, ειλικρινη τροπο, αλλα ως πολιτικη παρασκηνιου, η οποια διολου δεν εναρμονιζεται με το ποιον και τα πιστευω των ηρωων. Ετσι βεβαια ο πρωταγωνιστης δεν αλλαζει τον κοσμο. Θα μπορουσε ο Μαξιμος π.χ. να γινει αυτοκρατορας της Ρωμης, ο Μπαλιαν βασιλιας της Ιερουσαλημ, ο Μωυσης Φαραω της Αιγυπτου. Αλλα αυτο δεν εχει σημασια για τον σκηνοθετη, ουτε για τους θεατες. Οι πρωταγωνιστες δεν εχουν τετοιες υψηλες φιλοδοξιες. Απλα θελουν να τα εχουν καλα με τον εαυτο τους και να ζησουν μια ησυχη ζωη. Τον μικροκοσμο γυρω τους παντως μπορουν και τον αλλαζουν. Σε κρισιμες στιγμες, οπως ειναι οι μαχες, εκει φαινεται ο ηρωας του Scott - εκει αναγνωριζεται η αξια του και του αποτιεται σεβασμος.  Στις σκηνες μαχων ειναι που προσπαθει να διαφοροποιηθει ο σκηνοθετης: Στον Gladiator εχουμε συρραξεις Ρωμαιων και Βαρβαρων σε δασος, καθως και συγκρουσεις σε αρενες, στο Kingdom of Heaven την πολιορκια μιας περιτειχιζομενης πολης, στον Robin Hood μαχες σε πλοια και στο Exodus αρματομαχιες. Οσο για τις γυναικειες φιγουρες στις ταινιες αυτες, απλα παιζουν δευτεραγωνιστικο και υποστηρικτικο ρολο.

 Καταληγει επομενως ο Ταλας, οτι τα μηνυματα που περναει ο Scott μεσω των ταινιων του αυτων, για στωικους ηρωες που θελουν μια απλη ζωη, ειναι μεν ευγενικα και καλα. Απο κει και περα, πλην των εντυπωσιακων σκηνων με ειδικα εφφε, δεν μπορει δυστυχως να αλλαξει κατι απο αυτο που εχει ηδη γραψει παραπανω: Αμα εχεις δει μια ταινια του Scott, τις εχεις δει ολες. Τιποτε περισσοτερο, τιποτε λιγοτερο!